Nie wiedziała czy pomysł
Kwasowskiego był dobry, ale wolała na razie o tym nie myśleć. Nie
miała żadnych planów na sylwestra, więc doszła do wniosku, że
dla świętego spokoju pójdzie z Kamilem do Ferensa. Bo przecież co ma być to będzie. A nóż widelec zaprzyjaźni się z nimi?
Drugi dzień świąt spędzili razem. Ich przyjaźń.. Ich przyjaźń była czymś nierozerwalnym. Byli dla siebie jak Bolek i Lolek, jak Mały Książę i Róża. Ba! Byli dla siebie jak Kłos i Wrona!
Znali się od czasów gimnazjum. Każdą wolną chwilę spędzali razem. Pomagali sobie, gdy mieli problemy. Wielu uważało ich za parę. Wielu przekonało się też, że nie warto z nimi w tej kwestii zadzierać.
Byli jak ogień i woda.
Mimo to rozumieli się bez słów.
Za przygotowanie do
imprezy zabrała się już około godziny osiemnastej. Przed
dwudziestą w jej mieszkaniu zjawił się Kamil.
-Gotowa? - zapytał.
-Prawie.
Szybko założyła szpilki
i poprawiła starannie makijaż.
-Gotowa.
-No to komu w drogę, temu
trampki. Idziemy.
Po piętnastu minutach
byli już pod mieszkaniem Ferensa. Szli pieszo, bo było na tyle
blisko, by wrócić, a każdy chyba chciał tego wieczora się napić.
Bała się. Bała się, że chłopaki z drużyny Kamila jej nie zaakceptują. Że nie znajdą wspólnego języka. W sumie? Dlaczego nie poznała ich wcześniej, skoro z Kwasowskim znała się tyle lat? Sama nie wiedziała. Może po prostu nie chciała? Nie była na to gotowa?
Przyjmujący zadzwonił dzwonkiem dwa razy. Po chwili drzwi otworzył sam gospodarz.
-No nareszcie! - zawołał Ferens, którego doskonale znałaś z parkietu. - Cieszę się, że wreszcie mogę cię poznać, Marysiu. Kamil tyle..
-Mańka. - zaznacza Kwasu widząc reakcję dziewczyny na zdrobnienie jej imienia.
-Jeśli możesz.. Mów mi Mańka. - studentka uśmiechnęła się delikatnie.
-Yy.. Jasne! Nie ma problemu! Wejdźcie. - gospodarz zaprosił przyjaciół do środka.
-Wszyscy już są?
-Brakuje tylko Czaudera.
Każdy przedstawił się Mańce. Pierwsza jej myśl? Na prawdę zgrana ekipa. Około dwudziestej pierwszej wszyscy usłyszeli dzwonek. Wojtek poszedł otworzyć. Po kilku minutach wrócił z pewnym wysokim chłopakiem, jednak nie tak wysokim jak on. Schludnie ubrany w brązowe dżinsy i biały T-shirt.
Doskonale wiedziała kto to.
To On.
Uzależniający.
▲▼
Wjeżdżam z jedynką!
Proszę i z góry dziękuję za komentarze :)
To na prawdę motywuje do działania.
Podoba Wam się dobór bohaterów?
Zapraszam także do wyrażania swojej opinii w postaci ankiety,
którą znajdziecie po lewej stronie bloga
stej in tacz!
empty space.
